Cigales
Hoewel de roem van de rode wijnen teruggaat tot de Romeinse tijd, is Cigales vooral bekend geworden om zijn populaire clarets, eigenlijk rode wijnen gemaakt van de witte druivenrassen die naast de Tinta del País (Tempranillo) en Garnacha bestonden in de kleine wijngaarden waarin de wijngaarden historisch gezien verdeeld waren. Dit is vergelijkbaar met wat er ook gebeurde in de regio Ribera del Duero. Maar terwijl de buren zich al snel concentreerden op krachtige rode wijnen en hun wijngaarden herstructureerden, bleef Cigales clarets produceren, die al snel verward werden met rosés, die ze probeerden te assimileren ten koste van het potentieel van hun overvloedige oude rode wijnstokken. Een zware last die ze begonnen af te schudden met de komst van nieuwe wijntrends in het gebied, aangevoerd door Félix Lezcano, Emeterio Fernández, Inés Salas, het duo Ana Martín-Pepe Hidago en Frutos Villar.
De omstandigheden in Cigales zijn optimaal voor de druiventeelt, vooral tijdens deze hittegolven. De wijngaarden liggen op middelhoge hoogtes van meer dan 750 meter, beschut tegen de sterke Atlantische winden door het Montes de Torozo-gebergte. Het klimaat wordt getemperd door de rivier de Pisuerga, met veel zonneschijn, maar met een van de laagste gemiddelde temperaturen van alle wijnbouwgebieden in de regio, en gematigde regenval. Hoewel buitenlandse druivensoorten zijn toegestaan, bestaat het overgrote deel van de wijngaarden uit Tempranillo-druiven, ook wel bekend als Tinta del País. Er staan ook veel oude wijnstokken, die als struiken worden gekweekt op overwegend kleiachtige, grindachtige bodems.
De realiteit is dat er sinds de invoering van de oorsprongsbenaming Cigales in 1991 veel is veranderd. Het aantal wijnhuizen is sinds 2010 gedaald van 35 naar 29 in 2020, en de het aantal mensen die druiven verbouwen van 500 tot 303. Volgens gegevens van de Conseil Regulador beschikt Cigales momenteel over 2.306 hectare wijngaarden, waarvan 70% bestaat uit rode druivenrassen, voornamelijk tempranillo (rode wijn van het land), met een totale productie van iets meer dan zes miljoen hectoliter, waarvan het overgrote deel, zo'n 75%, nog steeds claret/rosé is. Hoewel er in 2023 slechts 3.645.312 flessen met de oorsprongsbenaming Cigales op de markt kwamen, was bijna 73% daarvan rosé/claret. Cijfers die laten zien welke weg er nog te gaan is. Vooral omdat ze de nieuwe dynamiek van premium roséwijnen in Provençaalse stijl niet ten volle hebben kunnen benutten om de waarde van hun eigen wijnen te verhogen. De uitdaging is, naast het verbeteren van het imago van een door consumenten ondergewaardeerde oorsprongsbenaming, om de kwaliteit van hun rode wijnen te verbeteren en de categorie van hun claret/roséwijnen te verheffen. Van Cigales een merk van uitmuntendheid maken. Het beschikt over alle wijnbouwkundige argumenten om dit te bereiken.
